Kolejna książka poświęcona hiszpańskiej Guerra Civil? Owszem, ale jakże inna od poprzednich, o czym niech świadczy fakt, że prolog napisał sam mistrz prozy Arturo Pérez-Reverte. Zasadniczym wyróżnikiem tej fascynującej lektury jest to, że autor nie zanudza niepotrzebnie Czytelnika oceanem faktów, lecz w prosty sposób przedstawia panoramę trzech lat szalonego ludobójstwa, nie wskazując w jednoznaczny sposób na „tych dobrych” oraz „tych złych”. Bo jednoznacznych podziałów nie ma.

Gdyby Hiszpania nie utraciła Niderlandów i gdyby bocian zechciał przynieść pana Nootebooma dwa wieki wcześniej, prawdopodobnie powieść Gautiera zyskałaby nie jednego a dwóch autorów, miałaby wymiar nieco bardziej mistyczny i byłaby ukochaną lekturą dwudziestowiecznych neoromantyków. Pod warunkiem, jasna rzecz, że drogi do Hiszpanii tych panów skrzyżowałyby się i obu podróżników miałoby w gestii spotkań ciut więcej szczęścia niż Bach z Heandlem.

Oj, długo czekał Kraj Nadwiślański na pierwszą, tak obszerną i zgoła uczciwą monografię dzieł spalonego słońcem homo-wykształciucha. Czekał, czekał, nie rozumiał, dziwnie się uśmiechał, podśmiewał, pokazywał palcem na ekran i mówił do nielicznego potomstwa: patrz Jasiu, tak wygląda transwestyta. Jasio ów miał prawdziwą okazję wyróść na faszystę.

Do owładniętej wojną domową Hiszpanii przybywa służbowo młody angielski dziennikarz. Zafascynowany ideami rewolucyjnymi, wstępuje -podobnie jak Radek Sikorski podczas misji w  Afganistanie w latach osiemdziesiątych - do ochotniczej milicji, która walczy po stronie „rządowej” z faszystowskim wrogiem. „(…) Szybko pojąłem, że ten stan rzeczy jest wart tego, by o niego walczyć. Wierzyłem również, że wszystko jest takie, jak mi się wydaje (…)” – pisał potem. Ten młody wówczas dziennikarz to George Orwell, jeden z najważniejszych autorów okrutnego XX wieku.

Setna rocznica urodzin polskiej hispanistki, Gabrieli Makowieckiej, przypadająca na obecny rok 2006, stała się doskonałą okazja do przywołania jej sylwetki.

Jakie były kobiety hiszpańskie pierwszej połowy XIX wieku? Jak wyglądał ich ideał, a jak życie codzienne? Jak je edukowano? Czym charakteryzował się ich stosunek do religii, a czym ograniczona aktywność w dziedzinie gospodarki?

Książka traktuje o zdarzeniach, które obecnie stanowią pewien ambaras w relacjach polsko-hiszpańskich: o udziale Polaków w tzw. Wojnie o Niepodległość, podczas której Hiszpanie walczyli z wojskami Napoleona.

Znany dziennikarz, autor licznych książek, wyjeżdża do Hiszpanii ogarniętej pożogą wojny domowej (1936 - 1939) i zdaje sprawozdanie dosłownie na gorąco...

W ramach serii "Geniusze Malarstwa" wydawnictwo Arkady opublikowało między innymi nieduże albumy poświęcone Goyi i Velázquezowi.

Przepięknie opracowany graficznie, bogato ilustrowany album, napisany ze znawstwem i poetyckim polotem.

Jeden z wiodących dzienników hiszpańskich - El Mundo - obchodził niedawno piętnastą rocznicę swego powstania. Zgodnie z panującą ostatnimi czasy modą, redakcja postanowiła obdarować czytelników z tej okazji i wpadła na pomysł "prezentu" będącego nie tylko znakomitym chwytem reklamowym, ale i cennym nabytkiem dla pasjonatów historii. W każdy wtorek razem z gazetą można było kupić - za śmiesznie niską cenę, jak na hiszpański rynek księgarski - kolejny z 20 tomów gigantycznej Historii Hiszpanii. Ponieważ mam w Madrycie różnych uczynnych i serdecznych "umyślnych", bez kłopotu mogłam skompletować wszystkie jej części...